Σχόλια στο Ο επιθανάτιος ρόγχος των blog; http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/ Ένα ιστολόγιο του Μανώλη Ανδριωτάκη Thu, 26 Nov 2009 15:22:28 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 Από: re: blogdeath « Blogs are like opinions. Everybody has one… http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1205 re: blogdeath « Blogs are like opinions. Everybody has one… Tue, 25 Nov 2008 16:04:09 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1205 [...] Τρίτη, Νοέμβριος 25, 2008 Διαβάζοντας το “Ενάντια στη μελαγχολία” του Ματθαίου Τσιμιτάκη, έπεσα πάνω στο σχόλιο του Μανώλη Ανδριωτάκη: Μπορεί να συνεχίζει να αυξάνεται ο αριθμός των ιστολογ.... [...] [...] Τρίτη, Νοέμβριος 25, 2008 Διαβάζοντας το “Ενάντια στη μελαγχολία” του Ματθαίου Τσιμιτάκη, έπεσα πάνω στο σχόλιο του Μανώλη Ανδριωτάκη: Μπορεί να συνεχίζει να αυξάνεται ο αριθμός των ιστολογ…. [...]

]]> Από: Μανώλης Ανδριωτάκης http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1197 Μανώλης Ανδριωτάκης Fri, 21 Nov 2008 08:40:23 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1197 ritsmas Κι εγώ αισιόδοξος είμαι. Αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά. Στην Ελλάδα προτιμούμε να ενεργούμε με αυτοματισμούς κι αυτό δε βοηθά. Καλημέρα κι από 'μένα. ritsmas Κι εγώ αισιόδοξος είμαι. Αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά. Στην Ελλάδα προτιμούμε να ενεργούμε με αυτοματισμούς κι αυτό δε βοηθά. Καλημέρα κι από ‘μένα.

]]> Από: ritsmas http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1196 ritsmas Fri, 21 Nov 2008 07:23:57 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1196 Δεν ξέρω αν θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας κατά γράμμα τον κλασσικά γκρινιάρη Εκονομιστ. Σίγουρα το κείμενο εμπεριέχει αλήθειες, οι οποίες ενδεχομένως να πηγαίνουν γάντι στα διεθνή πεδία, κι όχι στο ελλαδιστάν, όπου τα πάντα φτάνουν με σοβαρές χρονικές καθυστερήσεις. Να πω βεβαίως ότι τα μπλογκ δεν εχουν καμια σχέση με τα άλλα προτεινόμενα, απλώς είναι και αυτά ένα κομματι της διαδικτυακής επικοινωνίας. Ενδεχομένως να προσελκύουν τον κόσμο περισσότερο γιατί ενέχουν το στοιχείο του καινούργιου και του ιδιαίτερου. Μόλις περάσει ο χρόνος, θα απαξιωθούν και αυτά, τουλάχιστον ως ένα βαθμό. Τώρα, όσον αφορά τα μπλογκ στο ελλαδιστάν, η αλήθεια είναι ότι καθρεφτίζουν τη δική μας κοινωνία, καθώς είναι από πολύ καλά εως πολύ κακά, με έντονες τάσεις μετριότητας. Φυσικά πολλά ξερνούν κακία και αγωνία αυτοεπιβεβαίωσης, με λίγα λόγια όλα τα κακά του χαρακτήρα μας. Εχω πέσει όμως πάνω σε μπλογκ διαμαντάκια με ωραία κείμενα και ωραίες σκέψεις. Εχω πέσει σε μπλογκ ευρηματικά από κάθε άποψη. Κι αυτό με ενθαρρύνει όχι στο να συνεχίσω προσωπικά - αυτό είναι το λιγότερο ενδιαφέρον - αλλά να πιστεύω στο μέσον. Οπως πιστεύω ότι τα μπλογκ και οι ιδιοκτήτες τους έχουν περιθώρια να ωριμάσουν και μόνον όταν ωριμάσουν θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Δυστυχώς, το ανοίγω ένα μπλογκ - αυτό αφορά και εμένα προσωπικά- έγινε σαν το πηγαίνω στο μπακάλη να αγοράσω καφέ. Αγοράζω καφε , τον ψήνω, τον πίνω και μετά ; Το μετά είναι το θέμα. Αλλά εγώ ελπίζω, όντας κατά διαστήματα υπεραισιόδοξη. Καλημέρα και ευχαριστώ για το χώρο. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας κατά γράμμα τον κλασσικά γκρινιάρη Εκονομιστ. Σίγουρα το κείμενο εμπεριέχει αλήθειες, οι οποίες ενδεχομένως να πηγαίνουν γάντι στα διεθνή πεδία, κι όχι στο ελλαδιστάν, όπου τα πάντα φτάνουν με σοβαρές χρονικές καθυστερήσεις. Να πω βεβαίως ότι τα μπλογκ δεν εχουν καμια σχέση με τα άλλα προτεινόμενα, απλώς είναι και αυτά ένα κομματι της διαδικτυακής επικοινωνίας. Ενδεχομένως να προσελκύουν τον κόσμο περισσότερο γιατί ενέχουν το στοιχείο του καινούργιου και του ιδιαίτερου. Μόλις περάσει ο χρόνος, θα απαξιωθούν και αυτά, τουλάχιστον ως ένα βαθμό. Τώρα, όσον αφορά τα μπλογκ στο ελλαδιστάν, η αλήθεια είναι ότι καθρεφτίζουν τη δική μας κοινωνία, καθώς είναι από πολύ καλά εως πολύ κακά, με έντονες τάσεις μετριότητας. Φυσικά πολλά ξερνούν κακία και αγωνία αυτοεπιβεβαίωσης, με λίγα λόγια όλα τα κακά του χαρακτήρα μας. Εχω πέσει όμως πάνω σε μπλογκ διαμαντάκια με ωραία κείμενα και ωραίες σκέψεις. Εχω πέσει σε μπλογκ ευρηματικά από κάθε άποψη. Κι αυτό με ενθαρρύνει όχι στο να συνεχίσω προσωπικά – αυτό είναι το λιγότερο ενδιαφέρον – αλλά να πιστεύω στο μέσον. Οπως πιστεύω ότι τα μπλογκ και οι ιδιοκτήτες τους έχουν περιθώρια να ωριμάσουν και μόνον όταν ωριμάσουν θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Δυστυχώς, το ανοίγω ένα μπλογκ – αυτό αφορά και εμένα προσωπικά- έγινε σαν το πηγαίνω στο μπακάλη να αγοράσω καφέ. Αγοράζω καφε , τον ψήνω, τον πίνω και μετά ; Το μετά είναι το θέμα. Αλλά εγώ ελπίζω, όντας κατά διαστήματα υπεραισιόδοξη.
Καλημέρα και ευχαριστώ για το χώρο.

]]> Από: Οι νέοι «ηγέτες» της Μπλογκόσφαιρας; « SOFISTIS http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1186 Οι νέοι «ηγέτες» της Μπλογκόσφαιρας; « SOFISTIS Wed, 19 Nov 2008 07:03:46 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1186 [...] το «επιθανάτιο ρόγχο των blog», όπως λέει και ένας blogger εδώ, με τον οποίο συνήθως διαφωνώ. Αυτή την φορά όμως [...] [...] το «επιθανάτιο ρόγχο των blog», όπως λέει και ένας blogger εδώ, με τον οποίο συνήθως διαφωνώ. Αυτή την φορά όμως [...]

]]> Από: Μανώλης Ανδριωτάκης http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1184 Μανώλης Ανδριωτάκης Mon, 17 Nov 2008 13:06:04 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1184 @dimitris-r Έχεις δίκιο, αλλά περισσότερο αναφέρομαι στο γεγονός ότι εδώ συνδιαμορφώνουμε (καθένας με τη μικρή ή μεγάλη συμμετοχή του) ένα τοπίο. @dimitris-r Έχεις δίκιο, αλλά περισσότερο αναφέρομαι στο γεγονός ότι εδώ συνδιαμορφώνουμε (καθένας με τη μικρή ή μεγάλη συμμετοχή του) ένα τοπίο.

]]> Από: dimitris-r http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1182 dimitris-r Sun, 16 Nov 2008 11:00:13 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1182 Πολύ ενδιαφέρον και μεστό αλήθειας. Χωρίς την άδειά σου :-) το περνάω σαν moto στο blog μου. Άλλο σχόλιο δεν έχω πλην του ότι διαφωνώ στο ότι " φέρουμε όλοι ο καθένας λίγο πολύ την ευθύνη για ότι συμβαίνει" μιας και προσωπικά ευθύνομαι μόνο για τις επιλογές μου. Άρα χρεώνομαι και τα λάθη μου, που δεν είναι και λίγα. Πολύ ενδιαφέρον και μεστό αλήθειας.
Χωρίς την άδειά σου :-) το περνάω σαν moto στο blog μου.
Άλλο σχόλιο δεν έχω πλην του ότι διαφωνώ στο ότι ” φέρουμε όλοι ο καθένας λίγο πολύ την ευθύνη για ότι συμβαίνει” μιας και προσωπικά ευθύνομαι μόνο για τις επιλογές μου. Άρα χρεώνομαι και τα λάθη μου, που δεν είναι και λίγα.

]]> Από: Μανώλης Ανδριωτάκης http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1181 Μανώλης Ανδριωτάκης Sun, 16 Nov 2008 07:58:04 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1181 Ο τίτλος της ανάρτησης αναφέρεται σ' ένα άρθρο του περιοδικού Εκόνομιστ. Η ανάρτηση σχολιάζει το εν λογω άρθρο. Για τα υπόλοιπα, θα επανέλθ σύντομα. Ο τίτλος της ανάρτησης αναφέρεται σ’ ένα άρθρο του περιοδικού Εκόνομιστ. Η ανάρτηση σχολιάζει το εν λογω άρθρο. Για τα υπόλοιπα, θα επανέλθ σύντομα.

]]> Από: stratos http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1180 stratos Sat, 15 Nov 2008 21:26:26 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1180 το διαδίκτυο ήρθε για να μείνει. τα ουσιώδη κείμενα-καταθέσεις θα μείνουν και θα συνεχίσουν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα, είτε μέσω μιας ιστολογικής (άρα διαδραστικής) πλατφόρμας, είτε από τις κλασσικές (στατικές) ιστοσελίδες, είτε ακόμη μιας άλλης που θα εφευρεθεί στο μέλλον... Σε κάθε περίπτωση ο Λόγος έχει το πάνω χέρι και θα συνεχίσει να επηρεάζει θετικά ή αρνητικά. Ο Λόγος αυτός, μέσω του διαδικτύου θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, η δημοκρατική (σε εύρος) αυτή μαζική έκφραση θα συνεχίσει την πορεία της, ένα φαινόμενο που δεν έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα. Επομένως όχι μόνο δεν υπάρχει ρόγχος -κατά την άποψή μου- αλλά η μαζική παραγωγή Λόγου και έκφρασης, μόλις τώρα αρχίζει. Ένας μπλόγκερ που σήμερα χρησιμοποιεί τη πλατφόρμα του ιστολογίου του, με κύριο σκοπό την παραγωγή δημιουργικής έκφρασης και Λόγου, αυτός είναι ο γνήσιος μπλόγκερ, και δεν θα διστάσει αύριο να αλλάξει μέσο προκειμένου και πάλι να το χρησιμοποιήσει για να εκφραστεί. Τέτοιοι bloggers υπάρχουν ήδη αρκετοί σήμερα. Ο τίτλος αυτής της ανάρτησης βλέπει πολύ "στενά" την παραπάνω προοπτική. Σας ευχαριστώ. το διαδίκτυο ήρθε για να μείνει.

τα ουσιώδη κείμενα-καταθέσεις θα μείνουν και θα συνεχίσουν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα, είτε μέσω μιας ιστολογικής (άρα διαδραστικής) πλατφόρμας, είτε από τις κλασσικές (στατικές) ιστοσελίδες, είτε ακόμη μιας άλλης που θα εφευρεθεί στο μέλλον…

Σε κάθε περίπτωση ο Λόγος έχει το πάνω χέρι και θα συνεχίσει να επηρεάζει θετικά ή αρνητικά.

Ο Λόγος αυτός, μέσω του διαδικτύου θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, η δημοκρατική (σε εύρος) αυτή μαζική έκφραση θα συνεχίσει την πορεία της, ένα φαινόμενο που δεν έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα.

Επομένως όχι μόνο δεν υπάρχει ρόγχος -κατά την άποψή μου- αλλά η μαζική παραγωγή Λόγου και έκφρασης, μόλις τώρα αρχίζει.

Ένας μπλόγκερ που σήμερα χρησιμοποιεί τη πλατφόρμα του ιστολογίου του, με κύριο σκοπό την παραγωγή δημιουργικής έκφρασης και Λόγου, αυτός είναι ο γνήσιος μπλόγκερ, και δεν θα διστάσει αύριο να αλλάξει μέσο προκειμένου και πάλι να το χρησιμοποιήσει για να εκφραστεί.

Τέτοιοι bloggers υπάρχουν ήδη αρκετοί σήμερα.

Ο τίτλος αυτής της ανάρτησης βλέπει πολύ “στενά” την παραπάνω προοπτική.

Σας ευχαριστώ.

]]> Από: Μανώλης Ανδριωτάκης http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1179 Μανώλης Ανδριωτάκης Sat, 15 Nov 2008 18:23:17 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1179 Ανδρέα, αναφέρομαι περισσότερο στην εμπειρία και την πρακτική της οδήγησης παρά στα «μέσα» της, αν κι αυτά ακόμα πρεπει να είναι υπό συζήτηση (π.χ. παρέχουν ικανοποιητικές εγγυήσεις ασφάλειας σε παιδιά;) Τώρα, υποστηρίζω ότι το μπλόγκινγκ όπως και καθετί που αφορά δημόσιες (αλλά και διωτικές) σφαίρες, πρέπει να γίνεται αντικείμενο διαλόγου. Το κείμενό μου αναφέρεται σ' ένα άλλο κείμενο, που λέει εμμέσως πλην σαφώς, ότι τα ιστολόγια θα γίνουν μια default υπηρεσία, και θα δώσουν τη θέση τους σε κάποια νέα διαδικτυακή «μόδα». Αυτό, αν δε μείωνε τη δυναμική των ιστολογίων ως «δυνητικά Μέσα των πολλών», δε θα ενοχλούσε καθόλου γιατί είναι αληθές. Τα μέσα εξελίσσονται (κι αυτό δεν είναι πάντα ωφέλιμο για τους πολλούς). Η ταχύτητα βέβαια, με την οποία ανακοινώνονται οι τεχνολογικές επαναστάσεις, είναι κάτι που επίσης πρέπει να μας προβληματίζει. Ανδρέα, αναφέρομαι περισσότερο στην εμπειρία και την πρακτική της οδήγησης παρά στα «μέσα» της, αν κι αυτά ακόμα πρεπει να είναι υπό συζήτηση (π.χ. παρέχουν ικανοποιητικές εγγυήσεις ασφάλειας σε παιδιά;) Τώρα, υποστηρίζω ότι το μπλόγκινγκ όπως και καθετί που αφορά δημόσιες (αλλά και διωτικές) σφαίρες, πρέπει να γίνεται αντικείμενο διαλόγου. Το κείμενό μου αναφέρεται σ’ ένα άλλο κείμενο, που λέει εμμέσως πλην σαφώς, ότι τα ιστολόγια θα γίνουν μια default υπηρεσία, και θα δώσουν τη θέση τους σε κάποια νέα διαδικτυακή «μόδα». Αυτό, αν δε μείωνε τη δυναμική των ιστολογίων ως «δυνητικά Μέσα των πολλών», δε θα ενοχλούσε καθόλου γιατί είναι αληθές. Τα μέσα εξελίσσονται (κι αυτό δεν είναι πάντα ωφέλιμο για τους πολλούς). Η ταχύτητα βέβαια, με την οποία ανακοινώνονται οι τεχνολογικές επαναστάσεις, είναι κάτι που επίσης πρέπει να μας προβληματίζει.

]]> Από: adreask http://andriotakis.wordpress.com/2008/11/13/blogdeath/#comment-1178 adreask Sat, 15 Nov 2008 17:12:20 +0000 http://andriotakis.wordpress.com/?p=276#comment-1178 Πολύ ωραία η παρομοίωση του blogging με την οδήγηση... προσωπικά μου πάτησες τον κάλο!!! Όντως, το να μετακινείς ένα κουτί με τέσσερις ρόδες έχει τεράστια διαφορά από το να οδηγείς πραγματικά ένα καλόστημένο αυτοκίνητο. Πολλές ήταν οι φορές που δεν μπορούσα να αποδεχτώ ανθρώπους που δεν είχαν την αντίληψη της οδηγικής ικανότητας και δεν μπορούσαν να αποδόσουν την πραγματική αξία σε οχηματα υψηλής οδηγικής αξίας. Από την άλλη, υπάρχει πολύς κόσμος που αντιμετωπίζει το αυτοκίνητο πολύ απλοϊκά, γιατί απλώς του καλύπτει μια απλή ανάγκη, αυτή της μετακίνησης και τίποτα περισσότερο. Υπάρχουν και αυτοί που κάνουν τη μόστρα τους με το αυτοκίνητο, αυτοί που επιβεβαιώνουν το εγώ τους, αυτοί που καταξιώνονται κοινωνικά... Καθένας από τη δικιά του οπτική χρησιμοποιεί το ίδιο μέσο για να καλύψει τις ανάγκες του. Έτσι και το blogging. Αν μπορείς να πεις λοιπόν ότι το blogging πεθαίνει, μπορείς να το πεις για μια μόνο έκφανση του, για συγκεκριμένους λόγους. Το μέσο εξακολουθεί να υπάρχει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί όσο ποτέ. Απλά η διαφωνία μου βρίσκεται στο κατα πόσο (ποσοτικά) μπορεί να γίνεται κουβέντα για τα blog συνεχώς, όλοι να ανεβάζουν post για τη λεγόμενη blogoσφαιρα και για το κατάντημα της και να μην βλέπουμε να ανεβαίνει ενδιαφέρον υλικό, ενδιαφέρουσες απόψεις, δημοσιογραφικά άρθρα από απλούς πολίτες μη επαγγελματίες. Φιλικά, Ανδρέας Πολύ ωραία η παρομοίωση του blogging με την οδήγηση… προσωπικά μου πάτησες τον κάλο!!! Όντως, το να μετακινείς ένα κουτί με τέσσερις ρόδες έχει τεράστια διαφορά από το να οδηγείς πραγματικά ένα καλόστημένο αυτοκίνητο. Πολλές ήταν οι φορές που δεν μπορούσα να αποδεχτώ ανθρώπους που δεν είχαν την αντίληψη της οδηγικής ικανότητας και δεν μπορούσαν να αποδόσουν την πραγματική αξία σε οχηματα υψηλής οδηγικής αξίας. Από την άλλη, υπάρχει πολύς κόσμος που αντιμετωπίζει το αυτοκίνητο πολύ απλοϊκά, γιατί απλώς του καλύπτει μια απλή ανάγκη, αυτή της μετακίνησης και τίποτα περισσότερο. Υπάρχουν και αυτοί που κάνουν τη μόστρα τους με το αυτοκίνητο, αυτοί που επιβεβαιώνουν το εγώ τους, αυτοί που καταξιώνονται κοινωνικά…
Καθένας από τη δικιά του οπτική χρησιμοποιεί το ίδιο μέσο για να καλύψει τις ανάγκες του. Έτσι και το blogging. Αν μπορείς να πεις λοιπόν ότι το blogging πεθαίνει, μπορείς να το πεις για μια μόνο έκφανση του, για συγκεκριμένους λόγους. Το μέσο εξακολουθεί να υπάρχει και μπορεί να χρησιμοποιηθεί όσο ποτέ.
Απλά η διαφωνία μου βρίσκεται στο κατα πόσο (ποσοτικά) μπορεί να γίνεται κουβέντα για τα blog συνεχώς, όλοι να ανεβάζουν post για τη λεγόμενη blogoσφαιρα και για το κατάντημα της και να μην βλέπουμε να ανεβαίνει ενδιαφέρον υλικό, ενδιαφέρουσες απόψεις, δημοσιογραφικά άρθρα από απλούς πολίτες μη επαγγελματίες.
Φιλικά,
Ανδρέας

]]>