Επειδή δεν υπάρχει οργανωμένο συμφέρον που να μπορεί να χρηματοδοτήσει μια τέτοια έρευνα,
επειδή οι πολίτες ουδέποτε έχουν ερωτηθεί για κάτι σχετικό,
επειδή υπάρχει και η κοινωνική υποχρέωση των εταιρειών απέναντι στους πολίτες,
επειδή εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ ένα σοβαρότατο θέμα ασφάλειας των πολιτών,
ζητώ από τις εταιρείες ερευνών, ή έστω από κάποια εξ’ αυτών να διεξαγάγει έρευνα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα πολιτών η οποία να ερωτά τους πολίτες τη γνώμη τους για την υπαίθρια διαφήμιση και τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

Αν κάποια εταιρεία θέλει να αποδείξει ότι έχει κοινωνική ευαισθησία, κι ότι είναι πραγματικά υπεύθυνη απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας, ας προχωρήσει σ’ αυτή την έρευνα. Τα αποτελέσματά της θα δημοσιοποιηθούν στο ντοκιμαντέρ που ετοιμάζω και θα είναι πραγματικά χρήσιμα σε όλους.

«Όσο πιο καλαίσθητη είναι η τεχνολογία, τόσο θα ομορφαίνει το περιβάλλον μας και θα εξευγενίζει τις ψυχές και τα ένστικτά μας». Κώστας Τσόκλης, εικαστικός.
Με αυτά τα λόγια διαφημίζει ο διάσημος εικαστικός τα Windows 7 της Microsoft. Σε γνωστό πολυκατάστημα βλέπουμε αφίσες με το πρόσωπο του κ. Τσόκλη, την υπογραφή του και το ιδιόχειρο μότο του «Αισθητική έκπληξη!». Ομολογώ ότι είμαι χρήστης των νέων τεχνολογιών, των υπολογιστών, του διαδικτύου, της ψηφιακής κάμερα κ.λπ. κι ότι αναγνωρίζω τα οφέλη που έχουν όλες αυτές οι καινούργιες μηχανές σε μια πλειάδα δραστηριοτήτων. Ομολογώ επίσης ότι υπάρχει μια διάσταση που με έλκει ιδιαίτερα στις νέες τεχνολογίες, κι είναι εκείνη του εκδημοκρατισμού των Μέσων, της ίσης πρόσβασης στα εργαλεία, της διάχυσης της γνώσης. Όμως έχω και τις σοβαρές ενστάσεις μου. Τόσο στο βιβλίο μου για τα ιστολόγια, όσο και στο ίδιο το ιστολόγιό μου και στις παρεμβάσεις μου, έχω υποστηρίξει ότι ενώ η τεχνοφιλία και η τεχνοφοβία αντίστοιχα, έχουν μεγάλο έρεισμα στα Μέσα, η τεχνοκριτική γνωρίζει πραγματικά ημέρες ανυποληψίας. Βέβαια είναι λογικό να υπερισχύει η τεχνοφιλία, όταν διαχρονικά στην τεχνολογία επενδύεται χρόνος και χρήμα, άρα ελπίδες για περαιτέρω οικονομική ευμάρεια. Στέκομαι στη διαφήμιση της Microsoft γιατί θεωρώ ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Πρώτα απ’ όλα η επιστράτευση ενός σημαντικού εικαστικού για να προωθήσει τα καινούργια windows δείχνει ότι η τεχνολογία «σπρώχνει» κατά κάποιο τρόπο την κοινωνία να γίνει δημιουργική. Δεν επιλέχθηκε ένας γνωστός επιχειρηματίας, ούτε κάποιος γραφειοκράτης του οποίου η δουλειά διευκολύνεται, ούτε καν ένας συγγραφέας, αλλά ένας εικαστικός, μια μικρή μαθήτρια, κι ένας δρομέας. Σε ένα πρώτο επίπεδο η επιλογή του εικαστικού έγινε για να τονιστεί η εικαστική αναβάθμιση του νέου προϊόντος, όπως η επιλογή της μικρής μαθήτριας έγινε για να τονιστεί η απλότητα, και η επιλογή του δρομέα, για να τονιστεί η ταχύτητα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των εταιρειών λογισμικού είναι μεγάλος κι εμπλέκει τόσο τα ζητήματα της ευχρηστίας και της ταχύτητας, όσο και τις αισθητικής. Δείτε την Apple για παράδειγμα και το βάρος που δίνει στο σχεδιασμό τόσο του hardware όσο και του software.

Εδώ όμως ο εικαστικός φαίνεται να έχει επιλεχθεί και για έναν ακόμα λόγο: είναι καλλιτέχνης, η φαντασία του δεν έχει όρια και είναι χειριστής εργαλείων. Το διαφημιστικό του κείμενο τώρα, μοιάζει με προσευχή. Όσο πιο όμορφα είναι τα εργαλεία μας, τόσο πιο όμορφη θα είναι η κοινωνία, η ζωή μας, εμείς. Θεέ μου κάνε την τεχνολογία μας πιο όμορφη! Πόσο αλήθεια είναι αυτό που λέει ο κ. Τσόκλης όμως; Η τεχνολογία πράγματι μπορεί να ομορφύνει το περιβάλλον. Μολονότι η αισθητική εμπλέκει τον υποκειμενισμό εκείνου που την προσλαμβάνει, μπορούμε να δεχτούμε ότι σύμφωνα με κάποια κριτήρια, κάποιο έργο μπορεί, σε μια δεδομένη εποχή, να χαρακτηριστεί καλαίσθητο. Όμως δεν είναι εκεί το πρόβλημα μιας τέτοιας παραδοχής.

Το πρόβλημα είναι ότι το εργαλείο, η τεχνολογία είναι ουδέτερη. Το να ζητάμε να είναι πιο καλαίσθητη, είναι πραγματικά αφελές και επικίνδυνο. Διότι η αισθητική, χωρίς την ηθική διάσταση, δεν είναι παρά διακόσμηση ή ρύπος. Εξηγούμαι: μια καλαίσθητη βόμβα, ομορφαίνει πιθανώς το περιβάλλον, αλλά είναι αμφίβολο εάν εξευγενίζει τις ψυχές και τα ένστικτά μας. Ομοίως, τα Windows 7 μπορούν να είναι πανέμορφα, αλλά να χρησιμοποιούνται από χιλιάδες ανθρώπους που έχουν κακόβουλα σχέδια. Μπορεί π.χ. η Microsoft να υποκλέπτει με τα λογισμικά της τα προσωπικά μας αρχεία. Η αισθητική τελειοποίηση ποτέ δεν εγγυήθηκε κάποιο είδος ηθικής τελειοποίησης κι ούτε πρόκειται κάποτε να το κάνει για τον απλό λόγο, ότι η αισθητική είναι «εκτός ηθικής». Ομοίως, η τεχνολογία από μόνη της δεν εγγυήθηκε ποτέ μια ορθολογική, ανθρωπιστική χρήση της. Αισθητική και τεχνολογία χωρίς ηθική διάσταση: φασισμός μήπως;

Συγκεντρώθηκαν χθες, 15.10.09 (Παγκόσμια Ημέρα Τροχαίων Θυμάτων), πολίτες στο Θησείο και διαμαρτυρήθηκαν για τη συνεχιζόμενη «γενοκτονία» που λαμβάνει χώρα στους δρόμους μας. Γονείς των οποίων τα παιδιά σκοτώθηκαν στην άσφαλτο, αδέλφια, φίλοι νέων ανθρώπων έδωσαν το παρόν στο κάλεσμα των κινήσεων U are what U do-Κώστας Κουβίδης, ΕΥΘΥΤΑ Ρόδου, ΕΣΥΠΡΟΤΑ Ηρακλείου, και Πρωτοβουλία πολιτών ενάντια στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

Σημειωτέον, η Παγκόσμια Ημερα Τροχαίων Θυμάτων θεσπίστηκε το 2005 απ’ τον ΟΗΕ, αλλά η Ελλάδα ακόμα δεν την έχει αναγνωρίσει επίσημα, κάτι που κατά τη γνώμη μου λέει πολλά. Βέβαια χθες ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρυσοχοϊδης εξέδωσε δελτίο τύπου όπου αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα της ημέρας αυτής. Παρότι μια ακόμα «παγκόσμια ημέρα» δεν είναι αρκετή για να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία, ας θεωρήσουμε τις κινήσεις και τις προωτοβουλίες αυτές, μια ελπιδοφόρα αρχή προς τις ΛΥΣΕΙΣ για το σοβαρότατο θέμα της οδικής ασφάλειας, το οποίο ο κ. Παπούλιας, Πρόεδρος της δημοκρατίας, χαρακτήρισε με την ίδ

ια αφορμή «εθνικό θέμα». Μια καλή αρχή λοιπόν: να ακούσουμε το βουβό πόνο των θυμάτων, να σταματήσει η σιωπή των γονιών, των αδελφιών, των φίλων, να πάψουν να θεωρούνται τα τροχαία «ατυχήματα», αλλά κανονικά εγκλήματα.

Η αφίσα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Τροχαίων Θυμάτων

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΗΣΕΙΟΥ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ

ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009: από την Παγκόσμια Μνήμη στην Παγκόσμια Δράση…
Πέμπτη 19 & Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009: Μόσχα Παγκόσμια Διυπουργική Συνάντηση για την Οδική Ασφάλεια

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώνονται σε τροχαία κάθε χρόνο υπολογίζεται σε περίπου 1,2 εκατομμύρια, ενώ ο αριθμός τραυματισμών μπορεί να είναι και ως 50 εκατομμύρια… χωρίς αυξημένες προσπάθειες και νέες πρωτοβουλίες, ο συνολικός αριθμός θανάτων και τραυματισμών από τροχαία προβλέπεται να αυξηθεί περίπου 65% μεταξύ του 2000 και 2020 παγκοσμίως, και στις χώρες χαμηλού – μεσαίου εισοδήματος οι θάνατοι αναμένονται να αυξηθούν μέχρι 80%. – η πλειοψηφία αυτών των θανάτων μεταξύ των ‘ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου’.
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), 2004,‘Προλαμβάνοντας τους τραυματισμούς από τροχαία: μια προοπτική Δημόσιας Υγείας για την Ευρώπη’.

Από το 2005 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων των Τροχαίων Δυστυχημάτων (απόφαση Γενικής Συνέλευσης ΟΗΕ 60/5, 26 Οκτώβρη 2005) και κάλεσε τις κυβερνήσεις των χωρών μελών να την αναγνωρίσουν και αυτές. Τέσσερα χρόνια, μετά και αφού έχουν προστεθεί εκατομμύρια νεκρών και αναπήρων τίποτα δεν έχει γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Γιατί λοιπόν δεν υιοθετείται μια τέτοια φαινομενικά «χωρίς κόστος» απόφαση; Ξέρουμε ότι ο θάνατος σε τροχαίο δεν αποτελεί πλέον είδηση (με εξαίρεση τα πολύνεκρα η κάποια που πληρούν τις προδιαγραφές της «μακάβριας» είδησης). Ξέρουμε ότι την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και τα θύματα των τροχαίων δεν ανήκουν σ αυτούς. Στη δημόσια σφαίρα δεν υπάρχει χώρος γι αυτούς που έχασαν ανθρώπους τους η μέλος του σώματος τους η ικανότητες τους από τροχαίο. Αυτό απαιτεί η εύρυθμη και χωρίς ενοχές λειτουργία της κοινωνίας.
Ωστόσο κάτι φαίνεται να αλλάζει: το 1993 ξεκίνησε στην Ευρώπη η πραγματοποίηση εκδηλώσεων από την Eυρωπαϊκή Ομοσπονδία Θυμάτων Τροχαίων (FEVR) και σύντομα επεκτάθηκε σε όλες τις ηπείρους από ανάλογες οργανώσεις. Το 2003 ο Π.Ο.Υγείας υιοθέτησε αυτήν την πρόταση και το 2005 αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ (η τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου). Παρά την αδιαφορία των κυβερνήσεων και φέτος θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο για να επισημανθεί πως:
-Δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους μας που χάθηκαν από τον παραλογισμό και τις εγκληματικές παραλήψεις που διέπουν την κατάσταση στους δρόμους.
-Δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους μας που χάθηκαν από την εγκληματική συμπεριφορά οδηγών, υπερεκτιμώντας τις ικανότητές τους και αδιαφορώντας για τον Κ.Ο.Κ
-Δεν ξεχνάμε πως η φροντίδα για τα θύματα και τις οικογένειες τους είναι ανύπαρκτη και στην ουσία βρίσκονται αντιμέτωποι με μια αδιαφορία που ξανασκοτώνει..
-Δεν ξεχνάμε πως η κατάσταση παραμένει η ιδία από άποψη δεικτών αλλά ακόμα πιο επικίνδυνη από την άποψη της ύπαρξης μέσα στην κυκλοφορία.

- Γι αυτά και για πολλά άλλα που τα θύματα γνωρίζουν καλά, καλούμε:

1)Τα θύματα των τροχαίων συγκρούσεων και δυστυχημάτων, τις οικογένειες και τους φίλους τους να σπάσουν την σιωπή. Είναι απίστευτο στην Ελλάδα που κατέχει την πρωτοπορία ανάμεσα στις χώρες της παλιάς ΕΕ, oι αντιδράσεις σ αυτό που συμβαίνει στους δρόμους να είναι οι υποτονικότερες σε όλη την Ευρώπη.
2)Τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου: πεζούς, ποδηλάτες, παιδιά, ηλικιωμένους, μοτοσικλετιστές να ξανα-διεκδικήσουν την πόλη και μαζί της την μνήμη και τον σεβασμό.
3)Τις κοινωνικές οργανώσεις να ασχοληθούν συστηματικά με το ζήτημα των τροχαίων συγκρούσεων που αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου – χωρίς ουσιαστική πτωτική τάση- για τη νεολαία.
4)Τα πολιτικά κόμματα, τον πρόεδρο της Βουλής,, την κυβέρνηση και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να ενεργήσουν για να αναγνωριστεί άμεσα σαν Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων, η τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου σηματοδοτώντας έτσι την ανάγκη να ξανασκεφτούμε συνολικά σαν κοινωνία το δρόμο που ακολουθούμε.
Στις 19 & 20 Νοεμβρίου πραγματοποιείται η πρώτη παγκόσμια διυπουργική συνάντηση για την οδική ασφάλεια στη Μόσχα . Ζητάμε από την κυβέρνηση να γνωστοποιήσει άμεσα τις θέσεις με τις οποίες θα συμμετάσχει σ αυτή την εξαιρετικά σημαντική συνάντηση.
Από την μεριά μας όπως και άλλες ΜΚΟ στις περισσότερες χώρες του πλανήτη ζητάμε η χώρα μας να συμβάλει ώστε η συνάντηση της Μόσχας να μη μετατραπεί σε μια συνάντηση Υπουργών Μεταφορών: έχουμε να κάνουμε με ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας και πολιτισμού και όχι με ένα πρόβλημα τεχνικών διευθετήσεων. Από αυτή την άποψη τα εμπλεκόμενα υπουργεία είναι πολλά και ανάμεσα τους οπωσδήποτε αυτά της Παιδείας και δια Βίου Εκπαίδευσης, της Υγείας, του Πολιτισμού, της Προστασίας του Πολίτη κ.α. Επισημαίνουμε ότι η πρόσκληση είναι ανοιχτή και εναπόκειται στην κυβέρνηση να αποφασίσει ποιον η ποιους θα στείλει.
Δεν θέλουμε μια συνάντηση που θα προσαρμόζει τον άνθρωπο στο αυτοκίνητο άλλα μια συνάντηση που θα αντιστρέψει την ιεράρχηση που έχει επιβληθεί στους χρήστες του δρόμου, που θα βάλει τον άνθρωπο πάνω από τη μηχανή.
Για αυτό θεωρούμε ότι το ψήφισμα που υπογράφτηκε από 70 ΜΚΟ που ασχολούνται με την υπεράσπιση των θυμάτων και την οδική ασφάλεια, που συναντήθηκαν με πρωτοβουλία του Π.Ο.Υ. στις 7 & 8 Μαΐου στις Βρυξέλλες, και που θα υποστηριχτεί με την παρουσία των ΜΚΟ στη συνάντηση της Μόσχας αποτελεί την μόνη βάση συζήτησης και ένα ουσιαστικό πλαίσιο απόφασης αν πραγματικά θέλουμε να σταματήσουμε την επιδημία των θανάτων, αναπηριών και τραυματισμών στους δρόμους.
1η Νοεμβρίου 2009
Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α- ΡΟΔΟΣ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
(Εταιρεία Υποστήριξης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων)
Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.Τ.Α.- ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
(Εθελοντικός Σύλλογος Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων)
YOU ARE WHAT U DO – ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΒΙΔΗΣ – ΑΘΗΝΑ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ – Αθήνα

Διάβαζα πρόσφατα ότι οι New York Times δημοσίευσαν για πρώτη φορά ένα άρθρο που επιδοτήθηκε κατευθείαν απ’ τους αναγνώστες τους. Το γεγονός χαρακτηρίστηκε πρωτοπόρο, μολονότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ένας δημοσιογράφος στράφηκε στους αναγνώστες προκειμένου να κάνει μια έρευνα. Θυμίζω ότι με τον ίδιο τρόπο είχε πάει ένας ανεξάρτητος αμερικανός δημοσιογράφος (το όνομα του οποίου μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή) στον πόλεμο στο Ιράκ, ζητώντας δηλαδή απ’ τους πολίτες να συνδράμουν στα έξοδα της έρευνάς τους. Με τους New York Times τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα, αφού ο δημοσιογράφος που ζητεί επιδότηση της έρευνάς του, είναι υπάλληλός τους. Δε θα το αναλύσω αυτό τώρα, γιατί βρίσκομαι εν μέσω μιας διαδικασίας που επιχειρεί το ίδιο: να χρηματοδοτηθεί η έρευνα και κατ’ επέκταση το ντοκιμαντέρ που φτιάχνω για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Μέχρι τώρα έχουν ανταποκριθεί μερικοί ενεργοί πολίτες, αλλά βρισκόμαστε πολύ μακριά από την προσέγγιση του στόχου. Γι’ αυτό επανέρχομαι και ζητώ τη συνδρομή του καθενός που θεωρεί ότι το ζήτημα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, είναι ζωτικής σημασίας για όλους μας, με την έννοια ότι απειλούν να σταθούν μοιραίες για τον καθένα. Αν θέλετε να συμβάλλετε σε μια προσπάθεια που είναι πρωτοπόρος, στην αιχμή των μιντικακών πειραμάτων, εδώ είναι μια ευκαρία: το ντοκιμαντέρ για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

«Οι κίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή και την οδική ασφάλεια απ’ την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση στην Ελλάδα και οι μεγάλες ευθύνες των δημάρχων, των διαφημιζόμενων, των πολιτικών κομμάτων και των διαφημιστικών εταιρειών», Συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, 29.11.09. (Νίκο, δες το λίγο με τον Παναγιώτη, γιατί είναι φίλοι μας αυτοί).

Είδηση για ένα φανταστικό συνέδριο με αφορμή ένα πραγματικό δημοσιεύμα.

Save energy. Watch TV. Το νέο σλόγκαν της Sony είναι διδακτικό. Θέλει να μας κάνει να αγοράσουμε τις καινούργιες της τηλεοράσεις κι επιστρατεύει την οικολογική και οικονομική ευαισθησία, που είναι και της μόδας. Η Sony μας προτρέπει να εξοικονομήσουμε ενέργεια βλέποντας τηλεόραση. Βλέποντας τηλεόραση θα σώσουμε τόσο τον πλανήτη όσο και τους εαυτούς μας. Οι καινούργιες τηλεοράσεις της Sony είναι το μέσο για να κατακτήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο των ελάχιστων δυνατών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, τον κόσμο των αμετακίνητων απ’ τον καναπέ ανθρώπων, το μακάριο κόσμο της τηλεθέασης.
Σώστε ενέργεια, δείτε τηλεόραση απ’ τις καινούργιες, υψηλής τεχνολογίας, τηλεοράσεις μας και μην ανησυχείτε, μοιάζει να λέει η Sony, διαμέσου της νέας διαφήμισής της. Βέβαια, όταν θα θελήσει να διαφημίσει τις φωτογραφικές της μηχανές ή τις βιντεοκάμερες, θα μας παρακινήσει να κουνηθούμε απ’ τις θέσεις μας κι ίσως να πάμε και μια βόλτα, αλλά το πιο ασφαλές θα είναι να συνεχίσουμε να βλέπουμε τηλεόραση. Βλέποντας τηλεόραση, δε θα έχουμε καμία σπατάλη ενέργειας, εκτός απ’ την απαραίτητη ποσότητα που χρειάζεται για να λειτουργεί η καινούργια τηλεόραση. Δείτε λοιπόν, τηλεόραση, είναι οικολογικό, είναι ανθρωπιστικό, είναι ασφαλές. Και να είστε σίγουροι ότι έτσι δε θα αλλάξει τίποτα. Όνειρα γλυκά.

Εντωμεταξύ, κάτω απ’ το λογότυπό της η επιχείρηση, έχει προσθέσει δύο λέξεις που χωρίζονται από μια τελεία. Η πρώτη είναι make (κάνε, δημιούργησε) και η δεύτερη believe (πίστεψε). Δημιούργησε. Πίστευε. Προφανώς αυτό είναι το νέο μότο της Sony.Στα αγγλικά η φράση, χωρίς την τελεία σημαίνει «παίζω θέατρο, προσποιούμαι, κάνω κάτι φανταστικό». Η πρόσθεση της τελείας δημιουργεί ερωτηματικά κι είναι μάλλον παιγνιώδης. Η εταιρεία εξηγεί ότι το μότο συνοψίζει τη σύγχρονη φιλοσοφία της. Για τα άλλα, δημιουργικά, προϊόντα της, θα μπορούσε να είναι κατάλληλο, αλλά για τις τηλεοράσεις, είναι μάλλον ατυχές. Για τις τελευταίες θα ταίριαζε περισσότερο κατά τη γνώμη μου το Μη δημιουργείς. Μόνο Πίστευε.

Δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 30.10.09, στο ένθετο Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, στη στήλη Βιβλία από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων, του κ. Αλέξανδρου Στεργιόπουλου.