ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΗΣΕΙΟΥ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ

ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009: από την Παγκόσμια Μνήμη στην Παγκόσμια Δράση…
Πέμπτη 19 & Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2009: Μόσχα Παγκόσμια Διυπουργική Συνάντηση για την Οδική Ασφάλεια

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που σκοτώνονται σε τροχαία κάθε χρόνο υπολογίζεται σε περίπου 1,2 εκατομμύρια, ενώ ο αριθμός τραυματισμών μπορεί να είναι και ως 50 εκατομμύρια… χωρίς αυξημένες προσπάθειες και νέες πρωτοβουλίες, ο συνολικός αριθμός θανάτων και τραυματισμών από τροχαία προβλέπεται να αυξηθεί περίπου 65% μεταξύ του 2000 και 2020 παγκοσμίως, και στις χώρες χαμηλού – μεσαίου εισοδήματος οι θάνατοι αναμένονται να αυξηθούν μέχρι 80%. – η πλειοψηφία αυτών των θανάτων μεταξύ των ‘ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου’.
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), 2004,‘Προλαμβάνοντας τους τραυματισμούς από τροχαία: μια προοπτική Δημόσιας Υγείας για την Ευρώπη’.

Από το 2005 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων των Τροχαίων Δυστυχημάτων (απόφαση Γενικής Συνέλευσης ΟΗΕ 60/5, 26 Οκτώβρη 2005) και κάλεσε τις κυβερνήσεις των χωρών μελών να την αναγνωρίσουν και αυτές. Τέσσερα χρόνια, μετά και αφού έχουν προστεθεί εκατομμύρια νεκρών και αναπήρων τίποτα δεν έχει γίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Γιατί λοιπόν δεν υιοθετείται μια τέτοια φαινομενικά «χωρίς κόστος» απόφαση; Ξέρουμε ότι ο θάνατος σε τροχαίο δεν αποτελεί πλέον είδηση (με εξαίρεση τα πολύνεκρα η κάποια που πληρούν τις προδιαγραφές της «μακάβριας» είδησης). Ξέρουμε ότι την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Και τα θύματα των τροχαίων δεν ανήκουν σ αυτούς. Στη δημόσια σφαίρα δεν υπάρχει χώρος γι αυτούς που έχασαν ανθρώπους τους η μέλος του σώματος τους η ικανότητες τους από τροχαίο. Αυτό απαιτεί η εύρυθμη και χωρίς ενοχές λειτουργία της κοινωνίας.
Ωστόσο κάτι φαίνεται να αλλάζει: το 1993 ξεκίνησε στην Ευρώπη η πραγματοποίηση εκδηλώσεων από την Eυρωπαϊκή Ομοσπονδία Θυμάτων Τροχαίων (FEVR) και σύντομα επεκτάθηκε σε όλες τις ηπείρους από ανάλογες οργανώσεις. Το 2003 ο Π.Ο.Υγείας υιοθέτησε αυτήν την πρόταση και το 2005 αναγνωρίστηκε από τον ΟΗΕ (η τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου). Παρά την αδιαφορία των κυβερνήσεων και φέτος θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο για να επισημανθεί πως:
-Δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους μας που χάθηκαν από τον παραλογισμό και τις εγκληματικές παραλήψεις που διέπουν την κατάσταση στους δρόμους.
-Δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους μας που χάθηκαν από την εγκληματική συμπεριφορά οδηγών, υπερεκτιμώντας τις ικανότητές τους και αδιαφορώντας για τον Κ.Ο.Κ
-Δεν ξεχνάμε πως η φροντίδα για τα θύματα και τις οικογένειες τους είναι ανύπαρκτη και στην ουσία βρίσκονται αντιμέτωποι με μια αδιαφορία που ξανασκοτώνει..
-Δεν ξεχνάμε πως η κατάσταση παραμένει η ιδία από άποψη δεικτών αλλά ακόμα πιο επικίνδυνη από την άποψη της ύπαρξης μέσα στην κυκλοφορία.

- Γι αυτά και για πολλά άλλα που τα θύματα γνωρίζουν καλά, καλούμε:

1)Τα θύματα των τροχαίων συγκρούσεων και δυστυχημάτων, τις οικογένειες και τους φίλους τους να σπάσουν την σιωπή. Είναι απίστευτο στην Ελλάδα που κατέχει την πρωτοπορία ανάμεσα στις χώρες της παλιάς ΕΕ, oι αντιδράσεις σ αυτό που συμβαίνει στους δρόμους να είναι οι υποτονικότερες σε όλη την Ευρώπη.
2)Τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου: πεζούς, ποδηλάτες, παιδιά, ηλικιωμένους, μοτοσικλετιστές να ξανα-διεκδικήσουν την πόλη και μαζί της την μνήμη και τον σεβασμό.
3)Τις κοινωνικές οργανώσεις να ασχοληθούν συστηματικά με το ζήτημα των τροχαίων συγκρούσεων που αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου – χωρίς ουσιαστική πτωτική τάση- για τη νεολαία.
4)Τα πολιτικά κόμματα, τον πρόεδρο της Βουλής,, την κυβέρνηση και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να ενεργήσουν για να αναγνωριστεί άμεσα σαν Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων, η τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου σηματοδοτώντας έτσι την ανάγκη να ξανασκεφτούμε συνολικά σαν κοινωνία το δρόμο που ακολουθούμε.
Στις 19 & 20 Νοεμβρίου πραγματοποιείται η πρώτη παγκόσμια διυπουργική συνάντηση για την οδική ασφάλεια στη Μόσχα . Ζητάμε από την κυβέρνηση να γνωστοποιήσει άμεσα τις θέσεις με τις οποίες θα συμμετάσχει σ αυτή την εξαιρετικά σημαντική συνάντηση.
Από την μεριά μας όπως και άλλες ΜΚΟ στις περισσότερες χώρες του πλανήτη ζητάμε η χώρα μας να συμβάλει ώστε η συνάντηση της Μόσχας να μη μετατραπεί σε μια συνάντηση Υπουργών Μεταφορών: έχουμε να κάνουμε με ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας και πολιτισμού και όχι με ένα πρόβλημα τεχνικών διευθετήσεων. Από αυτή την άποψη τα εμπλεκόμενα υπουργεία είναι πολλά και ανάμεσα τους οπωσδήποτε αυτά της Παιδείας και δια Βίου Εκπαίδευσης, της Υγείας, του Πολιτισμού, της Προστασίας του Πολίτη κ.α. Επισημαίνουμε ότι η πρόσκληση είναι ανοιχτή και εναπόκειται στην κυβέρνηση να αποφασίσει ποιον η ποιους θα στείλει.
Δεν θέλουμε μια συνάντηση που θα προσαρμόζει τον άνθρωπο στο αυτοκίνητο άλλα μια συνάντηση που θα αντιστρέψει την ιεράρχηση που έχει επιβληθεί στους χρήστες του δρόμου, που θα βάλει τον άνθρωπο πάνω από τη μηχανή.
Για αυτό θεωρούμε ότι το ψήφισμα που υπογράφτηκε από 70 ΜΚΟ που ασχολούνται με την υπεράσπιση των θυμάτων και την οδική ασφάλεια, που συναντήθηκαν με πρωτοβουλία του Π.Ο.Υ. στις 7 & 8 Μαΐου στις Βρυξέλλες, και που θα υποστηριχτεί με την παρουσία των ΜΚΟ στη συνάντηση της Μόσχας αποτελεί την μόνη βάση συζήτησης και ένα ουσιαστικό πλαίσιο απόφασης αν πραγματικά θέλουμε να σταματήσουμε την επιδημία των θανάτων, αναπηριών και τραυματισμών στους δρόμους.
1η Νοεμβρίου 2009
Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α- ΡΟΔΟΣ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
(Εταιρεία Υποστήριξης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων)
Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.Τ.Α.- ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
(Εθελοντικός Σύλλογος Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων)
YOU ARE WHAT U DO – ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΒΙΔΗΣ – ΑΘΗΝΑ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ – Αθήνα

Διάβαζα πρόσφατα ότι οι New York Times δημοσίευσαν για πρώτη φορά ένα άρθρο που επιδοτήθηκε κατευθείαν απ’ τους αναγνώστες τους. Το γεγονός χαρακτηρίστηκε πρωτοπόρο, μολονότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ένας δημοσιογράφος στράφηκε στους αναγνώστες προκειμένου να κάνει μια έρευνα. Θυμίζω ότι με τον ίδιο τρόπο είχε πάει ένας ανεξάρτητος αμερικανός δημοσιογράφος (το όνομα του οποίου μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή) στον πόλεμο στο Ιράκ, ζητώντας δηλαδή απ’ τους πολίτες να συνδράμουν στα έξοδα της έρευνάς τους. Με τους New York Times τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα, αφού ο δημοσιογράφος που ζητεί επιδότηση της έρευνάς του, είναι υπάλληλός τους. Δε θα το αναλύσω αυτό τώρα, γιατί βρίσκομαι εν μέσω μιας διαδικασίας που επιχειρεί το ίδιο: να χρηματοδοτηθεί η έρευνα και κατ’ επέκταση το ντοκιμαντέρ που φτιάχνω για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Μέχρι τώρα έχουν ανταποκριθεί μερικοί ενεργοί πολίτες, αλλά βρισκόμαστε πολύ μακριά από την προσέγγιση του στόχου. Γι’ αυτό επανέρχομαι και ζητώ τη συνδρομή του καθενός που θεωρεί ότι το ζήτημα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης, είναι ζωτικής σημασίας για όλους μας, με την έννοια ότι απειλούν να σταθούν μοιραίες για τον καθένα. Αν θέλετε να συμβάλλετε σε μια προσπάθεια που είναι πρωτοπόρος, στην αιχμή των μιντικακών πειραμάτων, εδώ είναι μια ευκαρία: το ντοκιμαντέρ για τις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

«Οι κίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή και την οδική ασφάλεια απ’ την παράνομη υπαίθρια διαφήμιση στην Ελλάδα και οι μεγάλες ευθύνες των δημάρχων, των διαφημιζόμενων, των πολιτικών κομμάτων και των διαφημιστικών εταιρειών», Συνέδριο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, 29.11.09. (Νίκο, δες το λίγο με τον Παναγιώτη, γιατί είναι φίλοι μας αυτοί).

Είδηση για ένα φανταστικό συνέδριο με αφορμή ένα πραγματικό δημοσιεύμα.

Save energy. Watch TV. Το νέο σλόγκαν της Sony είναι διδακτικό. Θέλει να μας κάνει να αγοράσουμε τις καινούργιες της τηλεοράσεις κι επιστρατεύει την οικολογική και οικονομική ευαισθησία, που είναι και της μόδας. Η Sony μας προτρέπει να εξοικονομήσουμε ενέργεια βλέποντας τηλεόραση. Βλέποντας τηλεόραση θα σώσουμε τόσο τον πλανήτη όσο και τους εαυτούς μας. Οι καινούργιες τηλεοράσεις της Sony είναι το μέσο για να κατακτήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο των ελάχιστων δυνατών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, τον κόσμο των αμετακίνητων απ’ τον καναπέ ανθρώπων, το μακάριο κόσμο της τηλεθέασης.
Σώστε ενέργεια, δείτε τηλεόραση απ’ τις καινούργιες, υψηλής τεχνολογίας, τηλεοράσεις μας και μην ανησυχείτε, μοιάζει να λέει η Sony, διαμέσου της νέας διαφήμισής της. Βέβαια, όταν θα θελήσει να διαφημίσει τις φωτογραφικές της μηχανές ή τις βιντεοκάμερες, θα μας παρακινήσει να κουνηθούμε απ’ τις θέσεις μας κι ίσως να πάμε και μια βόλτα, αλλά το πιο ασφαλές θα είναι να συνεχίσουμε να βλέπουμε τηλεόραση. Βλέποντας τηλεόραση, δε θα έχουμε καμία σπατάλη ενέργειας, εκτός απ’ την απαραίτητη ποσότητα που χρειάζεται για να λειτουργεί η καινούργια τηλεόραση. Δείτε λοιπόν, τηλεόραση, είναι οικολογικό, είναι ανθρωπιστικό, είναι ασφαλές. Και να είστε σίγουροι ότι έτσι δε θα αλλάξει τίποτα. Όνειρα γλυκά.

Εντωμεταξύ, κάτω απ’ το λογότυπό της η επιχείρηση, έχει προσθέσει δύο λέξεις που χωρίζονται από μια τελεία. Η πρώτη είναι make (κάνε, δημιούργησε) και η δεύτερη believe (πίστεψε). Δημιούργησε. Πίστευε. Προφανώς αυτό είναι το νέο μότο της Sony.Στα αγγλικά η φράση, χωρίς την τελεία σημαίνει «παίζω θέατρο, προσποιούμαι, κάνω κάτι φανταστικό». Η πρόσθεση της τελείας δημιουργεί ερωτηματικά κι είναι μάλλον παιγνιώδης. Η εταιρεία εξηγεί ότι το μότο συνοψίζει τη σύγχρονη φιλοσοφία της. Για τα άλλα, δημιουργικά, προϊόντα της, θα μπορούσε να είναι κατάλληλο, αλλά για τις τηλεοράσεις, είναι μάλλον ατυχές. Για τις τελευταίες θα ταίριαζε περισσότερο κατά τη γνώμη μου το Μη δημιουργείς. Μόνο Πίστευε.

Δημοσιεύθηκε την Παρασκευή 30.10.09, στο ένθετο Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, στη στήλη Βιβλία από τους πάγκους των βιβλιοπωλείων, του κ. Αλέξανδρου Στεργιόπουλου.

Το ξέρω: με αυτού του είδους τις αναρτήσεις σκάβω το λάκο μου. Το ξέρω ότι με τέτοιες παρατηρήσεις δεν πρόκειται να δουλέψω σε έντυπο ξανά, ούτε στον αιώνα τον άπαντα. Αισθάνομαι όμως τόσο μεγάλη την ανάγκη να μιλήσω που δε με σταματούν αυτές οι δυσοίωνες βεβαιότητες. Παρότι λοιπόν το τίμημα είναι υψηλό, προτιμώ να πω τη γνώμη μου καθαρά για δύο λόγους: α. γιατί θεωρώ ότι πρέπει να συζητήσουμε τα παθογόνα ζητήματα του Τύπου, και β. γιατί πρέπει να εκπαιδευτούμε επειγόντως στην πρόσληψη των Μέσων. Την περασμένη Κυριακή (25/10), το κυριακάτικο ένθετο της Καθημερινής, «Κ», ένα κατά τ’ άλλα πολύ σοβαρό έντυπο ποικίλης ύλης, έκανε κάτι που κατά τη γνώμη μου είναι αντιδεοντολογικό -εάν βέβαια έγινε εσκεμμένα και δεν ήταν εκ παραδρομής. Στη σελίδα 84, στον χώρο της «Υγείας» δημοσιευόταν ένα κείμενο υπογεγραμμένο απ’ την κ. Έλενα Κιουρκστή, με τίτλο Πού σε πονεί και πού σε σφάζει…. Το κείμενο αναφερόταν στον νευροπαθητικό πόνο, έναν συχνά αδιάγνωστο πόνο που ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους. Ως εδώ όλα καλά. Στην ακριβώς πλαϊνή, δεξιά σελίδα όμως, φιγρουράριζε μια ολοσέλιδη διαφήμιση της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας Pfizer, η οποία μιλούσε για ένα και μόνο πράγμα: για τον νευροπαθητικό πόνο.

Είναι προφανές ότι το δισέλιδο, αριστερή και δεξιά σελίδα, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο. Ωστόσο, η αριστερή σελίδα είναι, υποτίθεται, το δημοσιογραφικό προϊόν, που ενημερώνει τους αναγνώστες σχετικά με το νευροπαθητικό πόνο και η δεξιά σελίδα διαφημίζει τη φαρμακοβιομηχανία και τα προϊόντα της. Όμως για ένα περίεργο λόγο, απ’ την αριστερή σελίδα απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά σε φαρμακευτικές λύσεις. Αντίθετα, σε αμφότερες τις σελίδες γίνεται προτροπή στους αναγνώστες να μιλήσουν με το γιατρό τους. Έτσι και η αριστερή σελίδα δουλεύει για λογαριασμό της δεξιά σελίδας, δηλαδή της διαφήμισης. Εδώ λοιπόν ξεκάθαρα το δημοσιογραφικό προϊόν υποστηρίζει και προωθεί το διαφημιστικό. Κανονικά, στην αριστερή σελίδα θα έπρεπε σε εμφανές σημείο να αναγράφεται η λέξη PUBLI, η οποία πληροφορεί τον αναγνώστη ότι αυτό που διαβάζει είναι διαφήμιση κι ΟΧΙ είδηση, έρευνα, ανεξάρτητη γνώμη κ.λπ. Ας ελπίσουμε ότι πρόκειται περί παραδρομής, τυπογραφικής αμέλειας, παρεξήγησης, γιατί το γεγονός αυτό αδικεί το κατά τ’ άλλα σοβαρό αυτο περιοδικό.

Ακολουθεί το δισέλιδο, για να κρίνετε και μόνοι σας.

Αριστερή σελίδα

Δεξιά σελίδα

Στόχος του ντοκιμαντέρ είναι να ευαισθητοποιήσει όλο και περισσότερους πολίτες απέναντι στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες.

Πριν λίγες ημέρες δημοσίευσα έναν τραπεζικό λογαριασμό προκειμένου οι πολίτες να καταθέτουν όποιο ποσό επιθυμούν προκειμένου να ολοκληρώσω το ντοκιμαντέρ που ετοιμάζω εδώ και καιρό κι αφορά στις παράνομες διαφημιστικές πινακίδες. Στο ντοκιμαντέρ αυτό μιλούν όλοι οι εμπλεκόμενοι γύρω απ’ το καθεστώς της υπαίθριας διαφήμισης στη χώρα, καθώς και οι γονείς των θυμάτων της υπαίθριας διαφήμισης. Επί 9 μήνες παρακολουθώ από κοντά όσα συμβαίνουν κι ομολογώ ότι αν μου τα περιέγραφε κάποιος πριν, δε θα τον πίστευα. Αυτή τη στιγμή, βρίσκομαι στη φάση του μοντάζ και χρειάζεται ένα συγκεκριμένο ποσό ώστε να γίνει η ταινία αξιοπρεπώς, με κάποιους επαγγελματικούς όρους. Επειδή δεν είναι δυνατό σ’ ένα κείμενο μιας σελίδας να ειπωθούν όλα, οφείλω μερικές διευκρινήσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος:

Από κάποιους άκουσα την κριτική ότι τα 5.000€ που ζητώ είναι πολλά για τη συγκεκριμένη δουλειά. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειαται για το ελάχιστο δυνατό ποσό, αν θέλουμε να μιλάμε για μια δουλειά που δε στηρίζεται μόνο σε εθελοντική βάση. Στο θέμα αυτό θα επανέλθω, αλλά για τους πιο δύσπιστους θα πω ότι τα χρήματα αυτά θα μοιραστούν περίπου ως εξής: το μοντάζ θα κοστίσει γύρω στις 2.000€ κι ο ήχος άλλα 500€. Τα υπόλοιπα 2.500€ θα μοιραστούν σε αμοιβές για τα γυρίσματα, σ΄έναν μουσικό για τη μουσική επένδυση, για το σπικάζ, για το γραφίστα και την αφίσα, για τα διάφορα αναλώσιμα (κόπιες κ.λπ.) καθώς και για άλλα μικρά και μεγάλα έξοδα που γίνονται καθώς ολοκληρώνεται η ταινία. Ρωτήστε όποιον επαγγελματία θέλετε, τα χρήματα αυτά ΔΕΝ φτάνουν για μια σοβαρή παραγωγή. Καθώς όμως όσοι ασχολούμαστε με τέτοιου είδους θέματα, γνωρίζουμε ότι δε θα γίνουμε πλούσιοι, τουλάχιστον ας μη γίνουμε πιο φτωχοί…
Επίσης κάποιοι δύσπιστοι αναρωτιούνται γιατί να δώσουν χρήματα σε κάποιον που δε γνωρίζουν αν είναι ικανός να φέρει σε πέρας αυτό που υπόσχεται. Σε αυτού προτείνω να επισκεφθούν το YouTube και να δουν το ντοκιμαντέρ που έχω κάνει για τα Blog (με τη Μέντη Μέγα), το οποίο προβλήθηκε στην ΕΤ-1 και την εκπομπή Παρασκήνιο.
Αναφορικά με τα χρήματα, επιπλέον, αν κι εφόσον επιτευχθεί ο στόχος των 5.000€ δεσμεύομαι ότι θα το ανακοινώσω από αυτό το blog έγκαιρα ώστε να μην κατατεθεί ούτε 1 ευρώ παραπάνω.

Τρισδιάστατη κιτς παρανομία

Ειρωνεία κι εμπαιγμός των πολιτών σε κιτς υπαίθρια διαφήμιση στην Αθήνα. Ενδεχόμενη λύση το μποϋκοτάζ της διαφημιζόμενης επιχείρησης;

Είναι γνωστό ότι οι διαφημιστικές πινακίδες που φιλοξενούνται στους δρόμους μας έχουν κριθεί παράνομες απ’ το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επίσης είναι εξίσου γνωστό ότι τις απαγορεύει κι ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Τα τελευταία χρόνια ακούγονται απ’ τα χείλη αρμοδίων και μη, αλλεπάλληλες διαβεβαιώσεις ότι το πρόβλημα θα λυθεί. Αλλά δυστυχώς εξακολουθεί να αποτελεί μια μεγάλη ανοιχτή πληγή για την ασφάλεια όλων μας. Την ίδια ώρα, εταιρείες διαφημιστικές, εταιρείες διαφημιζόμενες και εταιρείες που ασχολούνται με την υπαίθρια διαφήμιση τοποθετώντας παράνομες πινακίδες στα πεζοδρόμια των πόλεων, επιδίδονται καθημερινά στην παράνομη δραστηριότητά τους, περιφρονώντας επιδεικτικά τους νόμους, τους αλλεπάλληλους θανάτους και την κοινή λογική όλων μας. Σε πολλές περιπτώσεις η υπαίθρια διαφήμιση αγγίζει και ξεπερνά τα όρια του αποδεκτού, και πραγματικά προκαλεί.

Τί άλλο σχόλιο να κάνω, μπροστά σ’ αυτό το τρισδιάστατο κιτς εξάμβλωμα που στέκει τις τελευταίες ημέρες σε διασταύρωση, στους πρόποδες της Πεντέλης; Να μιλήσω για το τέλος της αισθητικής, την προκλητικότητα, τη χυδαία επίκληση πρωτόγονων ενστίκτων προκειμένου να πουληθούν προϊόντα; Τί να πει κάποιος για αυτό το νοσηρό δημιούργημα, το τόσο χαμηλής κατασκευαστικής και ιδεολογικής ποιότητας πράγμα;

Το καρναβάλι στην υπηρεσία της διαφήμισης

Η αλήθεια είναι ότι προσβάλει τους πάντες ποικιλοτρόπως. Αρχικά, την ίδια τη γυναίκα. Την τεμαχίζει και την πακετάρει εξιδανικεύοντας και απομονώνοντας ένα μέρος του σώματός της. Η διαφήμιση είναι προφανέστατα σεξιστική – αποκρουστική θα έλεγα και βίαια αφελής. Έπειτα, η εν λόγω διαφήμιση προσβάλλει την ίδια τη νομιμότητα. Είναι παράνομη, όπως είναι παράνομες κι όλες οι παρόδιες διαφημιστικές πινακίδες για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Αυτή η συγκεκριμένη αθλιότητα αποσπά ακόμα πιο βίαια την προσοχή των οδηγών, και μόνο με την ασχήμια της. Αλλά ακόμα κι αν οι οδηγοί δεν έχουν αισθητικά κριτήρια, το ανοσιούργημα αυτό θα τους κλέψει τη ματιά με τη σοκαριστική βία του, αφού φωνάζει «κοιτάξτε ακριβώς εδώ, τίποτα άλλο δεν έχει σημασία».

Κι αν δεν τις κρατήσουμε;

Εντωμεταξύ, εκτός του λογότυπου της εταιρείας που εμπορεύεται τα διαφημιζόμενα εσώρουχα, υπάρχει κι ένα σλόγκαν γραμμένο στο στέρνο του μπούστου που λέει «Κρατάτε αποστάσεις ασφαλείας». Ο διαφημιστής εδώ κάνει ένα φτηνό λογοπαίγνιο, εννοώντας ότι πρέπει να κρατάμε αποστάσεις ασφαλείας απ’ τα εικονιζόμενα στήθη. Μαζί όμως ο πονηρός διαφημιστής θέλει να μεταδώσει κι ένα κοινωνικό μήνυμα στους οδηγούς, λέγοντάς τους να κρατούν αποστάσεις ασφαλείας απ’ τους προπορευόμενους οδηγούς. Προφανώς ειρωνεύεται τον Κώδικα Κυκλοφορίας, το Συμβούλιο της Επικρατείας κι όλους όσοι φωνάζουν για την επικινδυνότητα των διαφημιστικών πινακίδων.

Τί λέει άραγε ο Δήμος Μελισσίων για αυτό το όργιο παραναμίας;

Οι εμπλεκόμενοι στην υπαίθρια διαφήμιση εμπαίζουν και σαρκάζουν τον ίδιο το Νόμο που τις έχει κρίνει παράνομες, αφού γνωρίζουν ότι η υπαίθρια διαφήμιση είναι όντως επικίνδυνη για την οδική ασφάλεια. Ο οδηγός που θα διαβάσει το μήνυμα «κρατάτε αποστάσεις ασφαλείας» και θα δει ταυτόχρονα τα υπερμεγέθη στήθη της πινακίδας, είναι πολύ πιθανό να εμπλακεί σε τρακάρισμα – δεν είναι μυστικό ότι οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες είναι ένοχες για δεκάδες θανάτους και τραυματισμούς οδηγών… Ο διαφημιστής γνωρίζει ότι οι πάντες θα κοιτάξουν την πινακίδα, γι’ αυτό άλλωστε την έχει τοποθετήσει τόσο προκλητικά εκεί: για να αποσπάει την προσοχή των διερχόμενων αυτοκινήτων. Με τη συγκεκριμένη διαφήμιση μας αποκαλύπτει την αισθητική, την ιδεολογία και την αναλγησία του. Πρόκειται για έναν απ’ τους αρκετούς κυνικούς επαγγελματίες που αδιαφορούν για την οδική ασφάλεια και κατ’ επέκταση για την ανθρώπινη ζωή, κι είναι έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για τα κέρδη τους. Όσο για το Δήμο Μελισσίων, που φιλοξενεί την εν λόγω διαφήμιση, όπως και δεκάδες άλλες εντός των ορίων του, αυτός τί έχει να πει;

Προοπτική που κόβει την ανάσα κυριολεκτικά

Τέλος, αναρωτιέμαι αν θα λειτουργούσε ένα ενδεχόμενο ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ της διαφημιζόμενης εταιρείας MINERVA, η οποία διαλέγει να διαφημίζεται σε παράνομες πινακίδες μ’ έναν τόσο χυδαία προκλητικό τρόπο, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των πολιτών.